Op de heuvel in Prenzlauer Berg

Voor de meer ervaren Berlijn-gangers is Prenzlauer Berg een beetje uitgekauwd. De wijk die na de val van de muur opviel door haar vervallen huizen, werd een magneet voor gelukzoekers. Kunstenaars, creatieven, alleenstaanden, social experimentelen en alle anderen die zich niet met de normale samenleving wilden identificeren trokken er naar toe.

De kogelgaten zaten nog in muren waarvan het stucwerk er tijdens de diverse strijdtonelen al vanaf was geschoten. Maar de huren waren laag en van lang niet alle huizen was bekend wie de rechtmatige eigenaar was. Immers werden eerst de Joodse eigenaren door de NAZI’s onteigend, later deed de Russische bezettingsmacht hetzelfde met de nieuwe eigenaren. Ook de direct erop volgende DDR heeft veel eigendomsverhoudingen gewijzigd.

Maar inmiddels heeft de ‘gentrification’ ook hier in volle omgang toegeslagen. Dus de fietsten hebben plaatsgemaakt voor bakfietsen van hippe verhuurbedrijven, oude auto’s voor glimmende Saab’s of Volvo’s, de draagzakken voor buggy’s, de kroegen voor lattebars, de buurtsuper voor de Bio-Laden.

Toch zijn er nog heerlijke plekken in deze wijk. Denk daarbij aan het Mauerpark op een zonnige zondagmiddag of de Wasserturm aan de Knaackstrasse. Op een zomeravond kun je er genieten van een mooi uitzicht over de omliggende straten en ziet hoog boven de daken de Fernsehturm op het Alexanderplatz uitsteken.

Kortom, schrijf Prenzlauer Berg nog niet af als leuke wijk om te bezoeken. Ook voor als je al vaker in Berlijn bent geweest.